دانشجویان «صدای خیابان» را بلند کردند تا میدان تبیین ترک نشود
به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، میدان صنعت، عصرها شلوغتر از همیشه است؛ رفتوآمد خودروها، توقف کوتاه رهگذران و جمعیتی که گوشهای از میدان دور هم ایستادهاند. میان این هیاهوی شهری، صدای گفتوگو درباره جنگ، آینده کشور و راه عبور از مشکلات شنیده میشود؛ گفتوگویی که اینبار نه در سالن یک دانشگاه، بلکه در دل خیابان شکل گرفته است.
اینجا میدان صنعت تهران است؛ جایی که دانشجویان بسیجی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در ماههای اخیر حضور خود را به عرصهای برای فعالیت فرهنگی، رسانهای و تبیینی تبدیل کردهاند. برنامه «صدای خیابان» یکی از همین تلاشهاست؛ برنامهای که از دل گفتوگوی مستقیم با مردم، به پرسشها و ابهاماتی پاسخ میدهد که در فضای جامعه شکل گرفته است.
ماجرا به روزهای نخست نبرد اخیر بازمیگردد؛ روزهایی که فضای کشور تحت تأثیر حملات آمریکا و اسرائیل قرار گرفت و مردم در نقاط مختلف کشور به خیابانها و میادین آمدند. در این میان، میدان صنعت نیز به یکی از نقاط حضور و تجمع مردم تبدیل شد و دانشجویان بسیجی تلاش کردند در کنار حضور مردم، نقشی فرهنگی و رسانهای برعهده بگیرند.
صالح زارعی، عضو بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی، در گفتوگو با خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، درباره آن روزها روایت میکند: «پس از تجاوز دشمن آمریکایی ـ صهیونیستی به ایران عزیزمان در اسفند ماه پارسال و به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب اسلامی و دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب، مردم سراسر کشور در سوگ رهبر شهیدشان و حمایت از نیروهای مسلح و در جهت دفاع از تمامیت کشور عزیزمان به خیابانها و میادین آمدند و تجمعاتی را شکل دادند.»
به گفته زارعی، این حضور به روزهای ابتدایی جنگ محدود نمانده است. او معتقد است استمرار حضور مردم در میدان، خود به بخشی از روایت این روزها تبدیل شده است: «مردمی که به تعبیر رهبر شهید تحت عنوان ملت مبعوث شده، تاکنون بیش از ۱۹۰ شب است که میادین را رها نکرده و حماسهای بینظیر خلق کردهاند.»

از تجمع تا تبیین
برای دانشجویانی که در میدان صنعت حضور داشتند، ادامه این حضور تنها به پشتیبانی از تجمعات مردم خلاصه نشد. آنها بهتدریج تلاش کردند بخشی از فعالیت خود را به گفتوگو با مردم و پاسخ به مسائل روز اختصاص دهند.
زارعی میگوید: «ما دانشجویان بسیجی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی نیز به عنوان بخشی از این ملت مبعوث شده، از همان روزهای نخست جنگ تحمیلی سوم در میدان صنعت تهران، در حال پشتیبانی فرهنگی، هنری و رسانهای از تجمعات مردم انقلابی بودهایم.»
اما با گذشت زمان، موضوعات دیگری وارد میدان گفتوگو شد. بحث بر سر آینده کشور، مذاکره، مقاومت و راههای عبور از مشکلات اقتصادی و سیاسی، بخشی از فضای رسانهای و افکار عمومی را به خود اختصاص داد.
از نگاه برگزارکنندگان «صدای خیابان»، همینجا بود که ضرورت یک گفتوگوی مستقیم بیشتر احساس شد؛ گفتوگویی که قرار بود از پشت تریبونهای رسمی فاصله بگیرد و به میان مردم بیاید.
زارعی با اشاره به این موضوع میگوید: «در ماههای اخیر، و حین ادامه جنگ ترکیبی دشمن علیه ملت ایران، اظهاراتی از سوی برخی چهرهها در کشور رسانهای شد که تلاش میکرد با مقصر جلوه دادن مقاومت تاریخی مردم ایران و با مطرح کردن سؤال "اگر مذاکره نکنیم چه کنیم"، در فضای افکار عمومی کشور این را القا کند که تنها راه بیرون آمدن از وضعیت فعلی، مصالحه و تسلیم در برابر دشمن است.»
در پاسخ به همین فضای فکری، دانشجویان بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، «صدای خیابان» را طراحی کردند؛ سلسلهجلساتی که قرار است در همان میدان صنعت برگزار شود و موضوعات مختلف کشور را از زوایای گوناگون به بحث بگذارد.
وقتی دانشگاه به خیابان میآید
ایده ساده است؛ کارشناسان سیاسی و دانشجویان صاحبقلم، به جای آنکه صرفاً در محیط دانشگاه یا سالنهای رسمی سخن بگویند، به میان مردم بیایند. پرسشها از متن جامعه مطرح شود و پاسخها نیز در همان فضا شکل بگیرد.
زارعی درباره چرایی شکلگیری این برنامه توضیح میدهد: «به همین دلیل دانشجویان بسیج دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بنابر وظیفه روشنگری خود و در ادامه فعالیتهای خود در میدان صنعت تهران، در جهت مقابله با این جریان فکری مسموم و همچنین ارائه راهحلهای مبتنی بر عزت برای اداره کشور با باور به اصل "ما میتوانیم"، سلسلهجلسات برنامه "صدای خیابان" را طراحی و اجرا کردند.»

«صدای خیابان» قرار است صدای همین گفتوگوها باشد؛ برنامهای که در آن کارشناسان برجسته سیاسی کشور و بسیجیان صاحبقلم دانشگاههای تهران حضور پیدا میکنند و درباره مسائل مختلف با مردم به بحث مینشینند.
موضوعات هم محدود به سیاست نیست. اقتصاد، علم، تاریخ و فرهنگ، هرکدام بخشی از این گفتوگو هستند؛ از این منظر که برگزارکنندگان برنامه میخواهند نشان دهند برای مشکلات کشور میتوان راهحلهایی را در داخل جستوجو کرد.
عضو بسیج دانشجویی دانشگاه شهید بهشتی درباره هدف این برنامه میگوید: «صدای خیابان، برنامهای جهت تبیین مواضع مردم کف خیابانهای ایران است که با حضور کارشناسان برجسته سیاسی کشور و بسیجیان صاحبقلم دانشگاههای تهران برگزار میشود.»
او ادامه میدهد: «ما در این برنامه به دنبال این هستیم که راههای برونرفت از مشکلاتمان را از جنبههای مختلف سیاسی، علمی، اقتصادی، تاریخی و فرهنگی بیابیم؛ بهطوری که هم قدرت و قوت کشور را روایت کند و هم نشان دهد که بدون مصالحه با استکبار، میتوان مشکلات کشور را حل کرد.»
روایت از دل میدان
حالا میدان صنعت برای این دانشجویان فقط محل عبور و مرور نیست. بخشی از فعالیت آنان در جایی اتفاق میافتد که مردم ایستادهاند، سؤال دارند و درباره آینده کشور حرف میزنند.
«صدای خیابان» تلاش میکند این گفتوگو را به یک تریبون تبدیل کند؛ تریبونی که قرار است صدای موافقان و دغدغههای مطرحشده از سوی برگزارکنندگان را به گوش مردم برساند و در عین حال، روایت آنان از مسائل روز کشور را در فضای عمومی مطرح کند.
در روزهایی که جنگ تنها در میدان نظامی جریان ندارد و عرصه رسانه و افکار عمومی نیز بخشی از میدان تقابل است، میدان صنعت برای دانشجویان به نقطهای برای روایت و تبیین تبدیل شده است؛ جایی که دانشگاه از دیوارهای خود عبور میکند، به خیابان میآید و تلاش میکند پاسخ پرسشهای روز را در میان همان مردمی دنبال کند که مخاطب اصلی این روایتاند.
و شاید نام برنامه نیز از همینجا آمده باشد؛ «صدای خیابان»؛ صدایی که قرار است از دل میدان صنعت شنیده شود.