کد خبر:۱۰۸۶۰۸۹
در گفت‌وگو با «دانشجو» مطرح شد

مسئول کارگروه طهورا: در فضای مجازی حجاب از فهم هویتی خالی و به یک نوع لباس و پوشش تقلیل داده شد

مسئول کارگروه طهورا گفت: رسانه به بستر خوب مدسازی و بهره‌برداری صنعتی و اقتصادی تبدیل شده است. در این عرصه، رقابت بر سر دیده شدن است و هرکس بتواند مخاطب بیشتری جذب کند، برنده است.

به گزارش خبرنگار دانشگاه خبرگزاری دانشجو، به مناسبت هفته عفاف و حجاب گفت‌وگویی داشتیم با خانم ریحانه بهزادی بخش، مسئول کارگروه زنان و خانواده «طهورا» جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی که متن آن به شرح زیر است.

بهزادی بخش گفت: امروزه با وجود واردشدن رسانه‌های مجازی به عنوان عضو جدایی ناپذیر در زندگی مردم، رسانه‌ها نقش اساسی در الگوسازی، تربیت و فرهنگ ایفا می کنند. همچنین، رسانه به بستر خوب مدسازی و بهره‌برداری صنعتی و اقتصادی تبدیل شده است. در این عرصه، رقابت بر سر دیده شدن است و هرکس بتواند مخاطب بیشتری جذب کند، برنده است. در چنین فضایی، در سال‌های اخیر، شاهد تولید محتوای زنان مسلمان در کشورهای اسلامی بودیم؛ چه کشورهایی با قانون حجاب اجباری و چه کشورهایی بدون این قانون و با وجود تکثر فرهنگی‌. در حقیقت، در این‌ سال‌ها، دین به عنوان کالای مصرفی در رسانه تلقی گردید. دین به بازار فروش و حجاب به عنوان وسیله‌ی جذب مشتری مبدل شد. یعنی کسی‌ که تولید محتوای رنگ‌آمیزی روی پارچه انجام می‌داد، دید که این‌کار با صدای مداحی بازدید بیشتری دارد و قشر مذهبی بیشتر از این ویدیو استقبال می‌کنند؛ یا کسی‌ که مدل بستن روسری آموزش می‌داد، دید که با منبر استایلی و یا گذاشتن مداحی و سخنرانی روی کلیپ مخاطب بیشتری جذب خواهد کرد؛ در این جا، دین به صورت یک کالای مصرفی به فروش می‌رسد.

وی ادامه داد: در حقیقت، ما با هویت‌بخشی دینی مواجه نشدیم، با سهم‌خواهی از نظام مدرن به واسطه‌ی دین، مواجه شدیم. در چنین بازاری، در بستر دین مصرفی، حجاب یک ابزار شد. حجاب از فهم هویتی خالی و به یک نوع لباس و پوشش تقلیل داده شد. در چنین شرایطی حجاب دیگر عقیده نیست، یک صنعت است؛ یک کالاست؛ یک ابزار است.دین اصل نیست؛ انسان اصل می شود و دین در خدمت اهداف انسان‌. به بیان بهتر، یعنی اگر مخاطب مذهبی دارم با دابسمش سخنرانی مذهبی، بازارم را تامین می‌کنم؛ برای به روز بودن و بهره‌برداری مالی، حجاب را با صنعت مد می‌آمیزم. مد به ما می‌گوید: «برای زنده ماندن یا شبیه منی یا شبیه من خواهی شد.» و وقتی پروژه‌ی حجاب‌استایل به واسطه‌ی صنعت و مد کلید خورد، می‌توان به راحتی تغییرپذیری فرهنگی و الگوسازی  و خالی کردن فهم و زیست بشری از هویت و ادبیات دینی را آغاز کرد. می‌توان عمیق‌ترین اندیشه‌های جهانی را تبدیل به ابزاری برای نمایش خود و سرگرم کردن دیگران کرد.و حالا حجاب که عامل عدم خودنمایی و جذب بود بود، جذابیت می‌آفریند و عامل دیده شدن می‌گردد. پس حجاب استایل که با دین بازارش را تامین کرد، الگوساز هم می‌شود و با تحریف هویت دینی، به قشر دین‌دار ضربه و آسیب می‌زند.


بهزادی بخش گفت: حجاب استایل یک مدل است نه شخصیت؛ ابزار است نه محتوا و وقتی این ابزار در دنیای رسانه مخاطب پیدا کرد و‌ الگو شد، الگوریتمی برای تمام زنان مسلمان می‌شود؛ الگوریتم استحاله‌ی حجاب و این چرخه، خود را مداوما بازتولید خواهد کرد.

ارسال نظر
captcha
*شرایط و مقررات*
خبرگزاری دانشجو نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.
پربازدیدترین آخرین اخبار